De coronapandemie heeft ons gedwongen om nieuwe manieren van werken te omarmen. Tijdens deze periode hebben we ontdekt dat het voeren van de wondregie, waarbij de wonddeskundige de wondbehandeling coördineert, digitaal kan worden uitgevoerd, zonder in te boeten op de kwaliteit van zorg. Voor mij als wondconsulent betekende dit een verschuiving naar voornamelijk digitale consulten, waarbij we met behulp van videobellen en andere digitale middelen cliënten en zorgverleners op afstand konden adviseren, instrueren en begeleiden.

Doktersassistente: “Goedemiddag, met de assistente van dr. van de Ploeg, waarmee kan ik u helpen.”

Wondconsulent: “Hallo, u spreekt met Martine de wondverpleegkundige van mevrouw Janssen geboren 11-12-1945. Ik bel u vanwege haar voet, het ziet er niet goed uit.  Het lijkt rood en wat gezwollen rondom de wond. Ik denk dat het verstandig is om de antibioticakuur opnieuw te starten. Vandaar dat ik bel.”

Je kent die ochtenden wel, zeker als het vriest buiten. Redelijk duf sta je op uit je lekkere warme bed. Eenmaal buiten baal je, omdat je eerst de autoruiten mag krabben voor je kunt gaan. En meestal ben je ook even vergeten de najaarsjas te verwisselen voor de wintervariant. Herkenbaar of niet, zo verliep in ieder geval mijn ochtend. Met mijn handen in ’n ‘tuk’ (Twents voor zakken) omdat de handschoenen natuurlijk ook vergeten waren kom ik aan op de praktijk. Met een warme kop koffie start ik niet veel later mijn spreekuur.

Dat de zorg  staat sector onder druk staat is waarschijnlijk geen verrassing. Sterker nog, mogelijk ervaar je dit elke werkdag. Op dit moment staan er meer dan 50.000 zorgvacatures open en zullen er naar verwachting in 2040 één op de vier werkenden nodig zijn in de zorgsector om aan de toenemende zorgvraag te voldoen .

De mensen die mij kennen weten dat ik (heel) graag praat over wondzorg. Dit doe ik tijdens mijn werk als wondconsulent bij het Wond Expertise Team van Cordaan, als ik les geef voor bijvoorbeeld voor het WCS,  maar ook in mijn privé situatie.