De coronapandemie heeft ons gedwongen om nieuwe manieren van werken te omarmen. Tijdens deze periode hebben we ontdekt dat het voeren van de wondregie, waarbij de wonddeskundige de wondbehandeling coördineert, digitaal kan worden uitgevoerd, zonder in te boeten op de kwaliteit van zorg. Voor mij als wondconsulent betekende dit een verschuiving naar voornamelijk digitale consulten, waarbij we met behulp van videobellen en andere digitale middelen cliënten en zorgverleners op afstand konden adviseren, instrueren en begeleiden.

Ik loop de deur uit als ik wordt terug geroepen door de secretaresse. “Ik heb een verpleegkundige uit de wijk aan de telefoon, kun je die nog even te woord staan alsjeblieft? Ik heb de patiënt vast in de agenda gezet voor volgende week.” Eigenlijk niet denk ik, want ik wilde net de visites gaan lopen. Toch draai ik mij om, en loop ik terug naar mijn werkplek. Ondanks dat het telefoontje ongelegen komt ben ik mij bewust dat collega’s niet zomaar bellen en dat het vaak al moeilijk genoeg is om elkaar op een “gunstig” tijdstip te treffen.  Dus ik neem de telefoon aan.

Doktersassistente: “Goedemiddag, met de assistente van dr. van de Ploeg, waarmee kan ik u helpen.”

Wondconsulent: “Hallo, u spreekt met Martine de wondverpleegkundige van mevrouw Janssen geboren 11-12-1945. Ik bel u vanwege haar voet, het ziet er niet goed uit.  Het lijkt rood en wat gezwollen rondom de wond. Ik denk dat het verstandig is om de antibioticakuur opnieuw te starten. Vandaar dat ik bel.”